Blogs Es - 2014
Boekje open..
07.11.2014
U heeft me weken gemist, excuses daarvoor.
Het is druk.. van alles en nog wat. Beurs Kassel gehad met een heel gesleep van duiven naar en van Duitsland. Het “ seizoen Scandinavië” is ook weer geopend en rijden we elke maand weer naar het verre Noorden. Ook United Kingdom is geweldig van de grond gekomen en wekelijks verhuizen er tientallen duiven van en naar de UK. En we reden al veel op België, maar de zuiderburen met zachte G lijken hun weg naar Duivendirect steeds meer te vinden.
En elke regio heeft zijn charmes, elk land heeft zijn bijzonderheden. Ben er ondertussen wel achter dat de Nederlanders toch wel de grootste gekken zijn van alle nationaliteiten die ik heb mogen leren kennen. Ik spreek nu niet over alle Nederlanders, maar een bepaald gedeelte… Ongeduldig, gehaast, soms tot egocentrisch a-socialisme toe. Het woord “ service” heeft in Nederland een heel andere betekenis gekregen dan het was. Alles moet maar onder het woord “ service” vallen. Elke ondernemer zal begrijpen wat ik bedoel.. Een “service-verlener” moet tot het onmogelijke.. het naadje… begrip en inlevingsvermogen van de andere kant is er niet.. Elk woord en elke zin die niet past in het straatje van de “service-ontvanger” wordt afgedaan als “slechte service”
Ik zal u een voorbeeld geven
Enkele weken geleden kreeg ik een opdracht. Duifjes uit het oosten des lands halen en leveren op een zuidelijk gelegen “neutrale plaats”. Dus geen woon- of werkadres. Wij haalden de duifjes maar een paar uur voor levering werd door de ontvanger de levering gecanceld. Moest op een andere dag. Prima.. gaan we verzorgen. Alleen wij zijn geen Post NL die dagelijks op elke adres in Nederland duifjes kan leveren.. dus gebonden aan bepaalde dagen in bepaalde regio’s.
Een nieuwe dag afgesproken… weer een plaats.. tussen 9 en 10.. maar bij aflevering geen ontvanger te bekennen. Telefoon werd niet opgenomen na veelvoudig bellen en nergens werd op gereageerd. Heb de chauffeur tot 10 uur laten wachten op de betreffende plaats.. maar er werd niet gebeld naar ons en er kwam al helemaal niemand opdagen. En ik zal u vertellen.. de duiven zitten nog steeds hier!
Heb enkele dagen geleden een mail gestuurd voor een nieuwe afspraak, maar er wordt niet op gereageerd… en weet nu al… een paar uur voordat alles gaat plaats vinden wordt het weer gecanceld… heb ik wederom een hoop werk verzet voor iets wat weer verplaatst moet worden.
Ja.. en nu hoor ik u denken.. laat die gast toch het heen en weer krijgen.. Ja.. dat heb ik zelf ook al paar keer gedacht… Maar weet u? Met het eerste de beste weerwoordje verlenen wij hierin “ slechte service”. Service… het toverwoord! Een machtswoord..
Iedere ondernemer is blij met een klant, maar soms is het gewoon een feit.. ben je misschien iemand liever kwijt dan rijk.
Iemand die je zoveel energie kost, die je zoveel service probeert te bieden maar waarbij het nooit goed zal zijn en ook nooit goed zal gaan worden en je tot wanhoop drijft. Die je tot tranen kan krijgen en je tot tieren kan aanzetten. Die mijn dag kan verpesten en mij ’s nachts tot in mijn dromen reikt dat ik rechtop zittend in mijn bed wakker word met het natte zweet op mijn rug.
Al weken loop ik op mijn tandvlees.
U weet, Wilco heeft in maart een licht infarct gehad. Voor de buitenwereld is hij helemaal hersteld en wie aan hem vraagt hoe het gaat.. het gaat altijd goed. Hij stottert ook niet meer en heeft zijn werk weer aardig opgepakt.
Niemand ziet dat hij een heel andere Wilco is geworden. Vlak, niet emotie tonend en al helemaal niet meer te peilen. Blij, boos, verdriet, opgewekt, gelukkig.. ik merk het niet meer aan hem.. moet het vragen. Vraag je dat telkens? Je wilt het zo graag aan iemand kunnen merken hoe hij zich voelt! Ok.. als iemand boos op je is misschien niet, maar merken dat iemand blij is als je thuis komt, geniet van samen op de bank, van je houdt, dat het eten lekker is, je waardeert zoals je bent, en nog steeds verkikkerd op je is. Je respecteert en trots op je is, je het gevoel geeft dat het ok is.... als dat “voelen” allemaal weg valt.. is dat best wel heel raar.
Eerst probeer je met het verstand alles te handelen, maar na enige tijd gaat je gevoel het toch overnemen. Werd zelf onzeker, mijn emoties leken sterker te worden. Werd sneller en bozer als normaal, kon me druk maken om dingen die me voorheen het ene oor in gingen en het andere uit.
Alles in de extremiteiten.
Wilco gaat binnenkort twee dagdelen naar een revalidatiecentrum, om die laatste dingen aan te pakken, te genezen of mee weten om te gaan. Weet zeker dat het hem lukt!
Hoe ga ik het aanpakken? Want het is mij allemaal ook niet in de koude klere gaan zitten…
Ik kwam daar voor mezelf al een paar weken geleden achter. Wat is er aan de hand met mij. Ben ik overwerkt??? Nee.. dat zeker niet. Heb het perfect voor elkaar en heb alles in de hand voor mijn gevoel.
Ik vroeg mezelf af, kan je in plaats van “ overwerkt” ook “overgepriveet” geraken? En als dat kan.. wat moet je dan? Als je overwerkt bent, neem je een tijdje vrij van je werk en moet je een privé een tijdje leuke dingen doen. Overgepriveet… moet je dan meer gaan werken en leuke zakelijke dingen gaan doen?
Je gaat naar jezelf kijken, je omgeving, je bedrijf. Je ontdekt wat je prikkelt, in positieve zin, in negatieve zin.
Je komt er achter dat zwartkijkers en sensatiezoekers je tot aan het bot irriteren. En je vraagt je af waarom er mensen zijn die over je lullen zonder het jezelf te vragen. Je vraagt je af waarom mensen elkaar bewust willen beledigen. Je het bloed onder je nagels proberen te halen en je energie uit je lijf willen zuigen. Verbaas me er nog dagelijks over hoeveel ongelikte en onopgevoede beren er rondlopen, die menen dat alles maar mag en kan. Zonder uitleg… zonder overleg.. zonder respect.. Mensen die weten hoe ik ben.. vooroordelen te over hebben.. en me kwetsen tot diep in mijn ziel.. Het kan zo zeer doen!
Je komt er achter dat in je omgeving lieve mensen zijn, die het allerbeste met je voor hebben. Die elkaar soms een tijdje niet zien, maar wanneer je elkaar weer treft, het net zo was als de laatste keer dat je elkaar zag. Die je mee op sleeptouw nemen, die je midden in de nacht kan bellen en je altijd blijven respecteren zoals je bent, je niet veroordelen, je nemen zoals je bent.
“ Hoi Esther, zou je voor mij een duif willen ophalen? “
"Tuurlijk!, geef me de gegevens maar!”
“ Esther… als je komt leveren.. kan het even duren voor mijn vrouw bij de deur is, ze is niet zo goed ter been. Je kan haar ook niet goed verstaan”
“ Komt goed! We wachten gewoon even”
Bij het afleveren van de duif, bel ik aan. Het duurt inderdaad even eer de vrouw des huizes aan de deur komt. Ik wacht geduldig en als de deur open gaat tref ik een vrouw die sleept met één lichaamshelft, die precies weet wat ik zeg, precies weet wat ik kom doen en precies weet wat zij moet doen. Door haar afasie ( taalstoornis ten gevolge van een (CVA)hersenletsel) komen er zinsdelen uit haar mond die niet slaan op mijn bezoek, volledig onbegrijpelijk maar toch begrijp ik precies wat ze bedoelt! Zij lacht, ik lach, samen lachen we, begrijpen we elkaar zonder het uit te kunnen spreken en stap na afleveren van de duif de auto weer in. In het heetst van mijn eigen strijd… rolt er een traan over mijn wangen en ik weet ineens wat me te doen staat!
Geraakt door de zwakheid van de mens, het gat in de defensie van ons leven… gezondheid… Besef me weer hoeveel geluk wij gehad hebben, dat ik nog kan vragen.. nog kan zeggen.. nog kan voelen… nog kan begrijpen.. Besef me wat belangrijk is.. maar misschien nog meer wat niet!
Ik moet niks, ik mag alles! Ik zet mijn verstand op nul, maar ik voel alles!
Ik respecteer en ik waardeer. Ik observeer, leer en evalueer. Ik proef en ik creëer. Ik trek conclusies en ik selecteer.
====================
In de waarde laten
08-10-2014
Ja, ik ben nog steeds van het roken af! Bijna 5 weken nu. Oké... eerlijk is eerlijk: op een erg gezellig feestje vorige week heb ik even gezondigd en toch even gepaft. Maar ik denk maar zo... vele lijnende dames van Nederland zullen zich ook weleens vergrijpen aan een doos chocolade en de lijnende mannen aan een stuk harde worst in de koelkast! Misschien ben ik een loser... misschien ook maar een mens...
Maar met al dat stoppen met roken ben ik natuurlijk doodsbenauwd dat de kilo's eraan komen... dat gaat me niet gebeuren!! Dus heb ik mijn lopende contributie bij de plaatselijke sportschool maar weer eens geactiveerd en omgezet in een value for money-abonnement en de gympies van stal getrokken.
En op een avond zat ik aan die gewichten te rukken, terwijl er links en rechts van mij twee dames zaten. Dames die misschien ook gestopt waren met roken en te laat met sporten begonnen, of misschien te vaak de doos chocolade hadden leeggegeten. Een paar rolletjes te veel, zeg maar, maar wel erg gezellige dames. Links van mij praatte tegen rechts van mij en die gaf weer antwoord terug. Ik zat dus letterlijk midden in een gesprek.
Het ging over de dikte van speklapjes, over knutselen met spijkerbroeken en over de Brandwondenstichting. Eén van de dames vertelde dat ze iemand aan de deur had gehad voor de collecte van de Brandwondenstichting en dat de collectant een beetje raar had gekeken toen de dame 1 euro had gegeven. Alsof dat te weinig zou zijn geweest. Aldus de interpretatie van de gezellige mollige dame naast me.
Mijn gedachten zakken ook even af, terwijl mijn bovenbenen 55 kilo aan het duwen zijn. Waarde van geld... waarde van geld... dat is iets psychisch. Iets kan duur zijn, iets kan veel geld kosten maar het wel waard zijn, iets kan goedkoop zijn, iets kan onbetaalbaar zijn.
Een half tijgerbroodje van 5 euro is enorm duur... een toiletbezoek van 5 euro ook erg duur... Maar als je bijna in je broek gaat poepen en het enige toilet op 50 meter afstand staat en 5 euro kost... dan kan het je zoveel waard zijn! Mensen rekenen daarnaast vaak vanuit zichzelf... Geldelijke waarde is psychologie...
Wanneer mensen mij bellen:
"Wat kost dat nou? Een transportje van Den Helder naar Maastricht?"
"Dat kost 40 euro meneer, inclusief btw." "Zo... 40 euro... dat is erg duur!"
"Dat zijn uw woorden meneer. Het is inderdaad veel geld, of het duur is laat ik in het midden." Tja... 40 euro... minus 21 procent btw voor meneer Belastingdienst. Over: 33,05 euro. Daar moet ik een auto voor aanschaffen, onderhouden, verzekeren, de dorst lessen in de vorm van diesel, weer belastingen betalen voor brandstof, weg en auto. Personeel van betalen, diverse bedrijfsverzekeringen, afdrachten aan pensioen, loonbelastingen, computertje, printertje en cartridges... telefoon, papier, doosjes, zaagsel en voer. En mocht er nog iets overblijven van die 40 euro, dan gaat ook daarvan weer een groot deel naar de Blauwe Enveloppen Army.
Tja... is het duur? Wat kost het u zelf als u in de auto stapt? Aan uren en brandstof?
"Hallo Esther, wil je ons sponsoren met de tentoonstelling?"
"Wat kost dat, grote vriend?"
"50 euro! Da's toch bijna niks, Esther? Het is ook nog eens aftrekbaar!"
"Nee grote vriend, da's bijna niks! Weet je wel hoeveel duiven ik daarvoor weg moet brengen?" "Nou... hooguit twee toch?"
"Nou grote vriend... maak er maar iets meer van... Dacht je dat mijn tuutje het al op water deed? En het is overigens gedeeltelijk aftrekbaar!" "Maar grote vriend... jullie zijn een goede en trouwe klant en ik ben blij voor jullie te mogen rijden. Jullie kijken niet om je heen en gunnen mij altijd de handel. Jullie verwijzen altijd naar mij wanneer iemand een duiventransport nodig heeft en jullie gaan vast goede reclame maken, toch? Dat is me heel veel waard!"
"Ze zijn er namelijk ook die mij besodemieteren. Ga ik waardebonnen opsturen die voor eigen gebruik worden achtergehouden. Alsof ik daar niet achter kom... ik heb en houd alles in de gaten en heb overal mijn contactjes. Zo jammer... alsof ik een domme, blonde en naïeve dame zou zijn... Wie dat doet, is het niet waard. Alles wat ik dan opstuur, zou te veel zijn."
Tja... ik ruk nog maar een paar keer boos aan de gewichten... die 55 kilo was misschien toch net iets boven mijn kunnen... boven de begroting. Wat is nou 5 kilootjes meer? Dacht het wel te kunnen, maar mijn psyche was net iets te optimistisch! Besodemieterde mezelf... Volgende keer toch maar iets minder...
"Hallo Esther,
Het was fijn kennis met u te maken vanmorgen. U doet uw werk voortreffelijk. Ik hoop u ooit nog eens te ontmoeten.
Mvg,
****"
Onbetaalbaar...
De gezellige dikke dames zijn een paar meter verder gaan zitten trainen, met naast hen een jonge gespierde spijker. Het gesprek gaat ondertussen over baantjes zwemmen... en ik vraag me af op welke stroom deze jongeman in gedachten wordt meegevoerd.
Tot de volgende keer.
====================
Voor één keertje maar
07.09.2014
Ok.. ben best blij dat de kids weer naar school zijn, scheelt de helft aan wasgoed, meer dan de helft aan stof en rommel en voornamelijk dat eeuwige ruziemaken… Met twee pubermeiden hoef ik u niet te vertellen hoe het er hier soms aan toe gaat!
Soms moet ik me als een echte meester Frank Visser, de rijdende rechter uithangen wanneer ik onderweg ben en thuis de pleuris is uitgebroken. Via de app komen de schuldbetogen om de paar seconden binnen en ik moet op afstand maar een uitspraak gaan vormen. Ik probeer dat maar op de meest nette manier, volgens de waarden en normen waar ik naar streef en waarmee ik denk dat ze het beste geholpen zijn. Is het niet nu.. misschien over een paar jaar. Misschien ben ik nu dan wel de meest slechtste moeder die ze zich kunnen bedenken.. misschien als ze later groot zijn… misschien begrijpen ze het dan iets beter.
Onderweg kan ik ook merken dat de scholen weer begonnen zijn. De asociale fietsers zijn weer ten tonele verschenen. De goeie mensen op deze tweewielers hebben zelf niet eens in de gaten hoe kwetsbaar zij zijn.. En soms snap ik niet dat juist deze groep de meeste risico’s neemt. Voorrang “nemen”, met drie naast elkaar, zonder verlichting, met drie personen op 1 fiets..
Van de week had ik weer iets bij het eind.. denk dat 98 van de 100 het anders gedaan hadden, maar ik kon het niet laten.
Een groep van ongeveer een 20-30 jeugdige brugpiepertjes uit Oss, meenden vanaf een zijweg op een voorrangsweg waar ik op reed, voorrang te nemen. Ik zag ze komen en wist al wat er ging gebeuren… ze zouden met z’n allen zo de weg over vliegen.. de auto’s zouden wel stoppen. Ze zouden voorrang “nemen”! Normaal was dat wel gelukt waarschijnlijk, behalve als je een zwart-groen Boesie met Esther achter het stuur treft!Zonder ook maar 1 enkel persoon in gevaar te brengen, liet ik mijn bus zover doorgaan dat de voorste fietsers spontaan in de remmen vlogen.. Alles ging in de HO-stand, inclusief ik en eenmaal stilstaande, zowel de fietsers als ik, drukte ik op het knopje om mijn raam te openen. “ Dag Dames…” opende ik mijn betoog. “ We leven hier niet in een virtuele wereld en spelen geen GTA!” In mijn wereld betekenen die driekantjes daar beneden, terwijl ik ze de haaientanden aanwees, gewoon stoppen!!!! En niet omdat ik zo graag door wil rijden.. maar omdat ik jou niet wil overrijden!!! De dame vooraan.. kreeg een kleur.. zei niets.. was totaal overdonderd. Ik gaf nog een knipoog, liet mijn raam weer omhoog gaan en reed door. Wist zeker dat ik nu ter tong zou gaan.. dom, doos, muts, trut.. noem het maar op. Ik hoopte alleen maar dat ze iets geleerd zouden hebben..
Ik mag graag andere mensen wat bijbrengen of herinneren aan bepaalde zaken. Wat spiegelen of prikkelen… Kan van alles zijn, waarschijnlijk gezien mijn te brede interesse waarschijnlijk iets volledig onbelangrijks.
Soms houd ik mijn mond, soms trek ik hem open. Soms snappen mensen me, soms niet en ben ik een domme doos. Soms vinden mensen mij naïef, omdat ik geen reactie geef. Soms is zwijgen beter dan spreken, dat ik dan naïef zou zijn.. neem ik maar op de koop toe. Soms zwijg je te vaak en die ene keer dat je spreekt…. Komt te hard aan.
Soms zie je dingen aankomen en weet je al precies wat er gaat gebeuren.. Soms beledigen mensen mij.. maar ik neem het maar om hen niet te kwetsen. Maar de tiende keer kan genoeg zijn voor mij en trek ik mijn mond open… en ben ik het die het heeft gedaan. Voor diegene die wijzer als mij willen zijn… BE MY GUEST!
Als je een bedrijf hebt en je wordt om sponsoring gevraagd ga je er van uit dat op de goede plaats terecht komt.. Als je naderhand ontdekt dat het om zelfverrijking ging.. hebben al de anderen met goede bedoelingen te lijden onder diegene die zwart keek. Ik snap nog niet, wellicht leest hij dit verhaal, waarom hij dit deed. Omdat ik wellicht naïef ben? Omdat ik blond ben en vrouw? Omdat ik niks heb laten merken toen ik je weer sprak?? ?
Soms moet u eens bij u zelf afgaan… jong en oud… voordat u een oordeel over mij vormt! Sommige mensen zijn altijd ontevreden… maar het ligt nooit aan hen zelf! En misschien ben ik nu veel te zwart wit..
Neem het mij maar niet kwalijk… ben gestopt met roken vrijdag. Had me het dit voorjaar al voorgenomen, de datum was bepaald. EN kan heel stoer doen…. Maar het liefst stak ik er nu eentje op…ik zweet me helemaal de rambam, ben helemaal uit mijn doen en voel me helemaal niet fijn, maar redden zal ik het! Doe het op eigen houtje.. geen pillen… geen pleisters. Mijn vorige poging , 4 jaar geleden, duurde een half jaar… Ben er zelf aan geraakt… zal er nu ook zelf alleen afkomen…
Waarschuwing voor diegene die me aankomende week gaat tegenkomen:
Ben gestopt met roken, enorm scherp en kom voor me zelf op. Het janken staat me nader dan het lachen en diegene die mijn stopverschijnselen veroordeelt kan een beste sneer verwachten. Ben altijd heel meedenkend en ruimdenkend… nu gewoon even iets minder… Neem het me maar niet kwalijk voor een keertje… voor 1 keertje maar…
====================
Qualitytime
24.08.2014
“ Esther, hoe kan je nou in de drukste periode van het jaar vakantie nemen??” Talloze malen is mij dit gevraagd! Ja.. Ja ik heb zomaar 3 weken vakantie gehad!
En is nu alles in de soep gelopen? Echt niet! Niemand is onmisbaar, ik idem dito niet!
Het feit dat ik me nu in verder schrijven ga verantwoorden voor het feit dat ik vakantie heb “ genomen” is niet omdat ik me wil verontschuldigen, niet om iets goed te praten, niet om wat dan ook….
Ben een jonge moeder van 37 jaar. Heb twee prachtige dochters samen met Wilco, welgeteld 12 en 14 jaar. De jongste Kayleigh heeft afgelopen voorzomer afscheid genomen van de basisschool en gaat naar TL-préHAVO. De oudste, Ashley gaat na de vakantie naar 3 Atheneum. Vorig jaar zag ik in dat ik iets totaal niet goed deed… werk voor mijn privé laten gaan! Na jaartjes van totaal geen vakantie te hebben genomen had ik toen twee weekjes. Zo bots ineens besloten.. Na het afleveren van een duifje bij een klant welke bij 33 graden heerlijk aan het genieten was in de jacouzie.. ’t was mooi geweest! In die twee weken zijn er schellen van mijn ogen gevallen… mooie tijd samen met mijn meisjes en partner… mennnn… Er is meer dan werken!
Over een paar jaar gaan ze samen met hun vriendje op vakantie.. naar verre oorden.. is de liefde voor papa en mama naar plek twee gegaan en voert de liefde voor hun grote liefde de boventoon.. net zoals het bij hun eigen papa en mama ging…
Niemand, maar dan toch ook niemand wil later van eigen kinderen horen… “ Mama was altijd aan het werk…zelfs tijdens de vakanties”
En wanneer het noodzakelijk is.. kan ik me er in vinden.. er zijn situaties dat het niet anders kan. Maar in de situatie dat mijn partner en ik beiden een eigen bedrijf hebben, gezamenlijke inkomsten…. Dan zijn er veel belangrijkere zaken dan alleen werken… Een paar weken per jaar moet je 100 % volledige “ Qualitytime” reserveren.. dat ik niet hoef te zeggen… “sssttt… mama heeft telefoon”… of “ Nee, mama kan niet mee, want mama moet werken..”
En naast de kinderen hebben mijn partner en ik… ook nog een partner…. Het hele jaar door staan wij beiden voor onze klanten klaar. Hij in zijn tak van sport, ik in de mijne… werken we beiden keihard.. bijna dag en nacht, dromen achternajagen. Maar ook na bijna 17 jaar huwelijk heb je nog steeds tijd voor elkaar nodig! Altijd jagen en rennen… schipperen met tijd voor werk en voor elkaar.. tijd voor de kinderen…
Wat zijn dan drie weken?? En weet u?? Drie weken waren te kort.. heb zo genoten van mijn vakantie!
Van alles ondernomen, van dagjes Giethoorn tot een wandeling over De Wallen in Amsterdam (that’s life..) . BBQ-en, wandelen, fietsen, hapje eten samen, volleyballen in het zwembad, spooktochten midden in de nacht door de bossen van Nunspeet of gewoon domweg samen een film kijken… geweldig!!! Dat is niet in omzet uit te drukken!
En tijdens mijn vakantie kwamen er zelfs nog klanten op bezoek! Sommigen waren in de buurt op vakantie, sommigen kwamen zo even langs.. Leuk!! Dat is toch een bevestiging dat men met je mee leeft! Dat er een “ connectie” is! Trouwe klanten sta ik altijd voor paraat, en zij laten merken dat ze dat waarderen! Zij begrijpen dat Esther ook wel eens vakantie nodig heeft. “ Esther.. maakt niet uit.. jij regelt gewoon dat die duif hier komt. Heb alle vertrouwen in je dat de duif drie weken goed verzorgt gaat worden! Ik hoor na je vakantie wel hoe en wat!” Dan schieten mij de tranen in de ogen.. De handel wordt me gegund, de verantwoording gegeven en 3 weken vakantie van mij gaat voor eigen belang.. Waardeer ik uit het diepste van mijn ziel!!
Helaas kwam in mijn vakantie ook het bericht dat mijn grote (duiven) vriend een heftig ongeluk had gehad. Uiteraard heb ik hem een bezoekje gebracht en zag dat het niet met een paar weekjes weer klaar is. Grote Vriend… Nogmaals van harte beterschap! Ook namens man en kinderen! (de kids vragen regelmatig hoe het met je is!)
En nu komt het moeilijkste van mijn verhaal… praat er liever niet over.. maar ik moet! Het staat verzegeld in een zesdelig contract!
In onze vakantie kwamen vrienden uit het Oosten des lands over. De allerliefste geweldige spontane alleszeggende Britje, de voor mij twee kop grotere lieve, ondeugende maar al jarenlang mijn beursmaatje Luuk, de intelligente, representatieve en lieve Bertine en de eigenwijze maar ook wel lieve, graag weddenschap makende Henk. Het gastenverblijf was twee weken gevuld.
Je zal maar witte duiven hebben die altijd in de lachfactor moeten verschuilen.. je partner zal rode fondduiven krijgen die waarschijnlijk stukken beter zijn.. Je zal maar duiven thuis krijgen als vrienden op de Veluwe op vakantie zijn!! Das vragen om ellende!
De weddenschappen werden gezet.. de eerste vlucht ging het om een fles Safari… Als de witte Vitesseduif “789” eerder binnen zou zijn, ontving ik een flesje… als de rode “705” fond duif eerder binnen was.. Henk een flesje! Het was een kiele kiele verhaal… ze kwamen praktisch gelijk aan.. maar helaas werd de rode als eerste geklokt.. shit!!! En Henk maar lachen.. Zowel Henk en als ik waren niet zo heel zeker van een overwinning… dus hadden we beiden al voor de zekerheid een flesje ingeslagen… die hebben we dan ook maar samen Kortjan gemaakt. Lang leve de witte en rode duiven!
Zaterdag twee…waar wedden we nu om??? Ontbijtje op bed! ( Eitjes van 7 minuten, jus d’orange.. broodjes…gebakken spek..) Deal! En wachten…en wachten… vele duiven al in de klok… verkeerde witte… verkeerde rooie.. nog langer wachten… feitelijk gezien was het beiden niks en zeer teleurstellend, maar net voor afhalen klok kwam de rooie over de plank wandelen… Shit!!! ..Prestigekwestie…. Eer…en weer te kijk gezet… En Henk maar lachen… Daar stond ik dan s maandagsmorgens vroeg een ontbijtje met een hoge snorfactor te maken.. inclusief Telegraaf, Roosje, verse broodjes, eitjes gekookt en gebakken in hartjesvorm en volledig geserveerd op bed zoals het een echt roomservice betaamd. Henk… geen kerel als alleen Wilco kreeg van mij ontbijt op bed.. Hou het in je herinneringen, want het gebeurd niet weer!
Ok… derde vlucht. Wederom bij het hok voor… en wederom de eeuwige strijd! Waar wedden we om?? Facebookverkoop witte duif aan Henk versus volledig blogverhaal van mijn verliezen… okay.. deal! Nou.. u voelt hem al aankomen… kats verloren..!!! En wederom… Henk maar lachen…
EN… heb wel drie maal verloren.. maar alleen alle plezier er omheen!! Had het niet willen missen! En kan u melden dat ik ook een ontbijtje op bed heb gehad hoor… het verhaal daarachter is weer een ander verhaal.. zal ik u besparen.. maar het was heerlijk Henk!
Maar goed.. de eerste week na mijn vakantie.. ik ging zitten achter mijn bureautje en was nooit weg geweest. En wat een topdrukte afgelopen week! Enorme verliezen zijn er geweest afgelopen periode. En of het nu jongen duiven zijn of al “bewezen” ouden, ze zitten overal en nergens. Sommigen zijn Frankrijk niet eens uitgekomen! Dat is toch heel frappant! Of ze schieten volledig de plank mis en belanden in de kop van Duitsland. En dan heb ik het niet over duiven van Friesland of Groningen, nee ook over duiven uit Zuid Holland.
Ik rijd officieel geen Frankrijk, maar vanwege de meerdere aanvragen heb ik hier een uitzondering in gemaakt. Aankomende week vertrek ik naar Frankrijk, en dan specifiek Noord Frankrijk. Heeft u ook nog een duif in Noord Frankrijk zitten? Voor 105 Euro (inclusief BTW) kan ik het beestje bij u thuis bezorgen. Stuurt u hiervoor een email naar info@duivendirect.nl en wij zullen proberen het voor u te organiseren. Ondanks dat mijn frans niet zo geweldig is, of beter.. totaal niet spreek…
En hoe gaat het nu met mijn eigen duiven? Na paar weken doffe ellende.. en maar gooiend op de onervarenheid, bijna de moed laten zakken.. eindelijk gisteren weer een goeie vlucht gehad! Een, naar mijn mening, kleine aanpassing.. al zijn hierin huize Bultman de meningen verdeeld daar over.. maar ze kwamen eindelijk op tijd..
En weet u??? Als ik deze week nou eens een weddenschap gedaan had… had de manager van Eijerkamp mooi in zijn hempie gestaan en had hij vast gezeten aan een promotieartikel “verkoop witte duiven” op zijn en mijn Facebookpagina. We speelden 3 bij de eerste 10 binnen de club, een witte als 9e. Geen rooien bij de eerste tien. En die gekke (9e) witte speelt in de afdeling (8) een 128e tegen 5395 duiven…
====================
Communiceren
22.06.2014
We communiceren wat af! Diverse cursussen communicatie, goed- en slecht nieuws gesprekken, spreken in het openbaar en omgaan met agressief gedrag. Echt geweldig! Er worden prachtige dure woorden aan vast gehangen en we slagen allemaal met vlag en wimpel! Joepi!
Ooit wel eens bedacht dat het hele leven uit communicatie bestaat? Zowel verbaal als non-verbaal? In de simpelste dingen! Maar de simpelste dingen kun je gebruiken maar ook misbruiken! Je kan iets “ overleggen” maar je kan ook iets “opleggen”!
Laat ik het nou eens terug ventileren op m’n ritjes over de snelwegen. Als ik naar links ga op de snelweg kijk ik netjes in mijn linker buitenspiegel en als de mogelijkheid er is en geef mijn richting aan om vervolgens de witte streepjes over te gaan. Voor de oplettende lezer.. nee ik kijk niet in mijn binnen spiegel, want heb dichte achterdeuren ( maar wel een binnenspiegel!) Met mijn richtingaanwijzer communiceer ik met mijn medeweggebruiker.. “kijk.. ik ga zo naar links”, het is veilig maar het is dat je het even weet!
Een oplettende bestuurder die mij bijna ziet invoegen doet de zelfde handeling.. linker buitenspiegel.. veilig.. richting aan naar links en gaat naar de linkerbaan zodat ik veilig kan invoegen en we elkaar niet plagen omdat hij of zij harder rijdt dan mij. En dit ritueel herhaalt zich honderden keren per week.. puur indirect overleg door communicatie middels de richtingaanwijzers.
Dan heb je ook het type wat communiceert door middel van opleggen! Brutale mensen hebben nou eenmaal de halve wereld zeggen ze! NOU… dan kennen ze mij nog niet!
Neem nou laatst.. was gezellig met Wilco onderweg naar een afspraak en het was vrij druk. Spits. Veel auto’s links, veel auto’s rechts. En in mijn rechterbuiten spiegel zag ik al een crème kleurige Toyota Prius van links naar rechts bonjouren. Automobilisten die op de rem moesten.. hij duwde zich er gewoon tussen. Nou… dan heb ik al gegeten en gedronken. Ik bleef hem volgen en een paar minuten later was hij net iets voor/naast mij. Ik zei tegen Wilco.. Let op… daar komt hij zo… En ja hoor.. de richting ging uit terwijl hij nog met zijn kont naast mijn neusje was. “Nou ik dacht het niet vriend!” En gaf ff iets gas bij. “ Es.. doe nou niet…” zei Wilco. “Ssstttt…die moet even een spoedcursus ontbrutalen hebben!”
En daar kwam hij al naar links.. maar bekijk het maar maatje.. ik ga niet remmen voor een brutale egocentrische stoere knuppel in nieuwe Prius! Communiceren ok, maar wel even op een normale manier! Hij begon te wijfelen… kwam nog iets naar links.. weer iets terug.. weer naar links, ik iets meer gas en ook maar iets naar links want hij zat al half in mijn baan. Brutale mensen hebben de halve wereld.. maar ook zij komen een keer de verkeerde tegen! “ Je komt er gewoon niet tussen maatje!”
Een vet foutief communicatiemethodiek door middel van een toetertje uit een Toyota Prius werd veelvuldig gebruikt en hij droop af naar rechts. Maar liet niet na om even weer naast me te komen rijden en met gebalde vuisten en een niet verstaanbaar mondtoneel zijn ongenoegen te uiten. En weet zeker dat zijn medepassagier op dat moment zei “ Tis nog een wijf ook!” En hij hield niet op… bleef maar “communiceren” door het raam met armen en hoofd. En ik communiceerde terug.. met een niet erg nette middelvinger.
Na hem zeker een kilometer of 5 naast en achter me “gehouden” te hebben, kwam er meer ruimte op de snelweg en gaf ik hem de twijfelachtige eer mij in te halen. En dat deed hij maar al te graag… om vervolgens weer voor me te gaan rijden en om de 5-10 seconden vol in de remmen te gaan. AAaahhh vriend jij bent er zo eentje??? Kwaad met kwaad vergelden? Een op de pik getrapte piepersnijder die zich vernedert voelt door een vrouw en helemaal doordat er een manspersoon naast je zit! Geef me nog 20 kilometer en je bent voor mij!
Wilco die ondertussen het zweet tot in zijn bilnaad had staan vroeg me of ik a.u.b. hem wou laten gaan… “ laat je toch niet zo gek maken!” Gelijk had hij, misschien liet ik me gek maken. Maar ik ben het type… in overleg kan alles.. maar laat me niks opleggen.. “buugn of barsten!” Een kilometer of 10 verder zag ik mijn kans al schoon… hij lette niet op en ik zag een vrachtwagen! En wat doen we dan?
Juist.. inhalen en naast de vrachtwagen blijven rijden!
We waren overigens ondertussen in het rustige noorden, dus heb geen opstoppingen veroorzaakt. Toen ik vond dat ik hem genoeg gestraft had liet ik hem weer inhalen en tijdens die manoeuvre gaf ik hem nog twee getuite lippen mee. “ Dag piepersnijdertje! Eet smakelijk voor straks!” Denk dat ik hem het bloed uit zijn neusharen heb laten lopen.
En nee mensen, dit is niet echt het voorbeeld van de prototype verkeersdeelnemers (inclusief mijzelf) en “don’t try this at home (car)”. Maar als die piepersnijder nou gewoon netjes verkeersgedrag had vertoond, eenvoudig had gecommuniceerd, was hij waarschijnlijk veel eerder thuis geweest. Maar hij wilde iets “opleggen” en plaats van “overleggen”! En gaat het zo ook niet in het dagelijkse leven?
Je moet dingen niet opleggen.. in overleg krijg je veel meer bewerkstelligt en heb je veel eerder je doel bereikt. Positieve communicatie is het toverwoord in deze! Niet alleen in theorie… maar ook in de dagelijkse dingen!
HIJ: “ Dag lieverd.. ben thuis! Mmmmm.. wat ruikt het eten weer lekker” ..
ZIJ: “ Hey schatje! Fijn dat je weer thuis bent! Hoe was je cursus communicatie?”
HIJ: “ Ja super! Veel geleerd waar ik wel wat mee kan in de praktijk!”
ZIJ: “ Je bent later dan verwacht!”
HIJ: “ Pfff… hou op… Onderweg zo’n domme blonde muts die meende dat de hele snelweg van haar was!”
ZIJ: “Tja.. Brutale mensen hebben de halve wereld!”
HIJ: “ Haar baas zou haar ook eens op cursus Communicatie moeten sturen, knapt ze van op!”
ZIJ: “Eet smakelijk schatje!”
====================
“Mood”
14.06.14
Ja. U heeft mij paar weken gemist. Niet omdat ik niet wilde, maar omdat ik óf te druk was, of even niet de “mood” kon verzamelen om iets neer te zetten. Het is best moeilijk om elke keer weer iets neer te schrijven. Ook nu zit mijn hoofd vol met zoveel wat ik met u wil delen maar altijd die eeuwige vraag van de blog schrijver of het wel interessant is om te lezen…
Laat ik beginnen met het meest recente en waar heel Nederland van in de “mood” is.. het WK! Eerlijk is eerlijk.. ik heb gisteravond vol verbijstering gekeken.. gelijk bij het afspelen van het Volkslied al.. Die gekke Louis van Gaal heeft de boys eindelijk zover gekregen dat ze het meezingen! De tot nu toe voor mij persoonlijk beste verandering welke de even eigenwijze Louis heeft doorgevoerd, want wees nou eerlijk.. een paar van die verwende strontkonten die het vertikken om mee te zingen maar wel voor volk en vaderland spelen en ondertussen een paar ton op hun bankaccount krijgen bijgeschreven.. en dan ook nog eens weigeren om reacties te geven na de wedstrijd.. Nee dat zijn voor mij verwende snotneuzen die niet in de gaten hebben hoeveel kwaliteit zij hebben en met diezelfde kwaliteiten ons land mogen vertegenwoordigen!
Ons land wat helemaal bevangen wordt van de oranjekoorts.. want “wij” staan achter het “legioen”! Hoge bomen vangen veel wind.. dat is een minder leuke kant misschien maar het siert zo dat wanneer het ietsje minder gaat je ook nog steeds die hoge boom bent maar je ook eens afgehakt mag voelen! En toen ik het hele Nederlandse team zag zingen… ergens dacht ik… eendracht maakt machtig!!
Gaat het anders in de duivensport? Ik denk het niet.. de één vliegt beter dan de andere, de één kan nu eenmaal veel beter tegen verlies en kritiek dan de ander. De een ziet het uitwisselen van meningen als een punt waarvan hij of zij kan leren, de ander ziet het gelijk als een aanval. Ik had het er van de week nog over met een man die mij enorm naar het hart ligt, in het zuiden des lands. Vorig jaar kreeg ik van hem twee duifjes welke ik op de kweek had gezet en afgelopen week bracht ik hem twee jonkies terug uit een ( naar mijn mening ) mooie koppeling.
Als ik er kom, gaat de tijd veel te snel en babbelen we over van alles en nog wat.. maar onze gezamenlijke conclusie was, dat er een te groot gebrek van IQ maar vooral EQ is om elkaar zo te moeten kwetsen. Ieder mens met gezond verstand maar bovenal gevoel weet hoe het voelt om gekwetst te worden en moet dan zeker weten hoe het aan de andere kant zou moeten voelen.. “ Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doet dat ook een ander niet!”
Heeft u de “kop” van Van Persie gezien? Hij keek en deed! Het leek zo makkelijk! Maar hoe vaak zou hij hierop getraind hebben? 100 keer? Van de 100 keer zal het 98 keer fout gegaan zijn, maar juist op dat cruciale moment klopte alles en deed hij wat hij moest doen en waar hij goed in is! Gewoon scoren voor Volk en Vaderland. En ziet u al die kleine spruitjes al voor u? Die kleine snotneusjes van de F24 van Almere, of de F2 van Sexbierum? Ooit.. Ooit willen ze net zo goed worden als Van Persie en ze blijven dromen van dat ene plekje in het Nederlandse Elftal!
Maar ik weet als geen ander als moeder van twee dochters die voetballen in allerlei selecties… dat die selecties zo keihard zijn, zonder mededogen en zonder medelijden wordt je er gewoon uitgeknikkerd. Ben je dan een stumpert? Nee, want je speelt nog altijd boven niveau van de rest van Nederland. Mijn beide meiden kijken op “You tube” naar filmpjes om maar beter te kunnen worden, luisteren naar meiden die in de top ballen en nemen alle raad ter harte.
Ooit wil ik zo goed worden als Eijerkamp, Verkerk, Vredeveld of Koopman, Scheffel of welke topper dan ook! En ook dat betekend keiharde selectie.. of zoals een goede vriend zei : “ botte bijl erdoor!”.
En dit jaar hebben Wilco en ik ons gestelde doel behaald, Vitesse kampioen worden binnen de club. Aangewezen en onaangewezen en duifkampioen, hoe mooier kunnen we het krijgen! En eerlijk is eerlijk, dat hebben we niet alleen gedaan. Door te luisteren naar twee hele goeie vrienden in de duivensport, Harm en Henk, mochten we dit doel bereiken. En een rode draad in deze is “ selectie”.
En Wilco en ik.. we vullen elkaar geweldig aan in alles in en rond de duiven. Soms volgen we mijn “kop” en soms volgen we die van Wilco. U snapt wel dat het hier zo’n beetje 24 uur per dag “ duiven” is wat de klok slaat. Niet alleen mijn werk maar ook privé. Terwijl anderen andere dingen doen in bed ’s nachts, converseren wij over duiven.. moet toch eigenlijk niet gekker gaan worden!
Over Wilco gesproken, onderweg krijg ik veel vragen hoe het met hem gaat. Lichamelijk gaat het prima, maar zijn bovenkamer wil niet. Heb een heel andere man gekregen van onze lieve Heer en eerlijkheidshalve kost het mij soms enige moeite hier mee om te gaan. Diegeen die ditzelfde ondergingen snappen ongetwijfeld wat ik bedoel, diegeen de het niet kennen hebben geen idee. Ik zal hier het woord “ selectie” niet laten vallen.. om het maar met een grapje af te maken.
En toch kunnen we gelukkig nog enorm lachen met elkaar. Ik sjouw hem af en toe mee op mijn ritjes, want bij gebrek aan een nog weer uitgesteld rijbewijs is zijn wereld erg klein geworden. En afgelopen week bracht hij me nog tot een slappe lach terwijl ik een klant aan de telefoon had. Zou in de broek piesen van het lachen en ook een tweede poging mislukte totaal.. Mijn klant had geen idee wat er allemaal gebeurde en ik veegde maar mijn tranen weg van mijn wangen. Het gaat gewoon met pieken en dalen. Soms zit het mee… soms zit het tegen!
Soms valt het gewoon even niet mee….ik ben ook maar een mens.. Ik heb ook een “mood”. En ik besef me zoooo goed dat het ook anders had gekund. Helaas trof ons op eerste Pinksterdag het bericht dat onze buurman Lammert, in zijn slaap was ingeslapen. 54 jaar.. Zagen we hem zaterdag nog achter de schaapjes aan vangen… zondags was hij er niet meer.. Hoe relatief wil je het neerzetten? Nu, elke morgen en avond hoor ik zijn trekker, maar het is niet Lammert die er op zit, ik kan het horen aan de manier van gas geven! Snap je dan toch gewoon niet?
En wie ben ik dan toch om te klagen over het feit dat mijn duifjes vandaag volledig verzaakten? Ik heb op dit moment de kans om iets te maken van mijn leven en alles wat daar in samenvalt. Ik geniet van het kampioenschap binnen mijn cluppie en baal dat die muppets vandaag niet daar waren waar ze moesten zijn.. maar het bepaalt niet mij “mood”.. ben er even blij mee, want ik weet dat er nog een hoop werk aan de winkel is! En het is geen probleem..maar een uitdaging!
Ik hoop dat ik nog heel lang de tijd heb om aan deze uitdaging te werken! Ben helemaal in “the mood” om mijn selectie te maken… OOIT…..
Wat is nu mijn moraal van dit verhaal?
Streef naar datgeen waar uw dromen liggen, maar verafschuw niet diegeen die beter als u is. Laat uw emotie spreken maar feliciteer diegeen die beter is dan u en incasseer uw mindere resultaten. Selectie is een toverwoord, durf van anderen aan te nemen al druist het tegen uw gevoel in. Maar besef boven alles dat u de kans krijgt, hetzij met pieken of met dalen, om dit allemaal te mogen ondernemen! Pak die kans! Kom in die “mood” !